Privacy

Wat is het verschil toch groot tussen zorg in het ziekenhuis en zorg thuis! Op de afdeling ben je te gast in een twee- of vierpersoonskamer, thuis lig je in je eigen bed of minstens dan in je eigen kamer. Geen last van andere patiënten die veel bezoek krijgen terwijl jij pijn hebt en liefst je hoofd onder de kussens stopt. Thuis kun je het bezoek zelf regelen, en vragen of ze een ander keertje willen terugkomen. Thuis heb je geen geschuif met bedgordijnen en verpleegkundigen die even het hoofd om de hoek van het gordijn steken met een vraag, terwijl je net op een intieme plek wordt gewassen.

In het ziekenhuis kun je vragen van je kamergenoten over je ziektebeeld en de vooruitzichten niet altijd ontwijken. “Krijg jij morfine via het infuus?!” En je ziet ze erbij denken: dan zal het wel niet lang meer duren….

Thuis hoef je die vragen niet te beantwoorden, of te laten merken waarmee je wordt behandeld. Toen ik net bij de thuiszorg werkte kwam ik regelmatig bij een ouder echtpaar in een van de dorpen rond ’’s-Hertogenbosch. Hij kreeg al maanden morfine tegen de pijn via een pompje, en we kwamen dagelijks om de spuit bij te vullen. Hij droeg vier lagen kleding over elkaar heen omdat hij het altijd koud had. Hij droeg het pompje bij zich, en onder de kleding was er niets van te zien.

Er waren geen kinderen en soms kwam er een neef, nicht of buurvrouw op bezoek. Het echtpaar deelde veel met elkaar, maar weinig met anderen. Hun privacy was een groot goed. Zo wist niemand tot een dag voor het overlijden dat de pijn werd bestreden met morfine. “Dat hoeft niemand te weten, want dan gaan ze toch maar rare dingen denken” was de duidelijke uitleg van mevrouw. Ja, achter de voordeur gebeuren veel onzichtbare dingen, ook in de thuiszorg….

 

#Vivent

Over geloof…

Als lid van het Verpleegkundig Thuiszorg Technologie team (VTT-team) van Viventkom ik vaak bij cliënten die de laatste dagen of weken van hun leven gebruik maken van technische hulpmiddelen, zoals een voedingsinfuus. Of waarbij de pijn wordt bestreden door de continue subcutane toediening van morfine. Ook verzorgen wij de pompjes als er sprake is van palliatieve sedatie. Hierbij wordt door onderhuidse toediening van bijvoorbeeld midazolam getracht het bewustzijn dusdanig te verlagen dat het lijden niet meer als ondraaglijk wordt ervaren.

De beslissing om met de sedatie te beginnen is vaak een moeilijke. Er zijn cliënten die hier heel uitgesproken in zijn: natuurlijk is sedatie een goede manier.

Anderen hebben daar meer moeite mee. Ik kom soms ook bij cliënten waar het geloof een palliatieve sedatie in de weg staat.

Recent kwam ik in een van de dorpen rond den Bosch bij een hoogbejaarde dame. Er was 24uurs-zorg in huis, maar die mocht geen morfine subcutaan spuiten. Aan ons het verzoek om dat te komen doen. Nadat ik aanbelde, werd ik door de nachtzuster binnengelaten. “Je mag nog even op de gang wachten, want er wordt nu gebeden” fluisterde ze me toe. Door het glas van de kamerdeur zag ik dat er een grote doopkaars was aangestoken en de drie familieleden die mevrouw nog had zaten rond het bed met de rozenkrans in de hand.

Na enkele minuten mocht ik naar binnen, en heb ik de morfine subcutaan gegeven. Met mevrouw was nauwelijks contact te krijgen. Nadat ik klaar was, was het duidelijk dat mijn aanwezigheid op dat moment de familie alleen maar stoorde in hun vurige wens om met het gebed verder te gaan. De nachtzuster vertelde me bij de voordeur nog het een en ander over de familie. Duidelijk was dat het katholieke geloof voor mevrouw een heel sterke leidraad in haar leven was geweest. Zij was ervan overtuigd dat God met alles een bedoeling heeft, dus ook met haar lijden. Sedatie was voor haar onbespreekbaar, zelfs de morfine injecties waren eigenlijk al iets teveel. Mevrouw ondervond veel sterkte en troost bij het bidden rond haar sterfbed en het branden van de kaars.

Toen ik naar huis toe reed, heb ik nog wel even goed nagedacht over wat ik nu allemaal had gezien. Een ding viel me echt op: hoe sterk een geloof je kan steunen als je het nodig hebt…. Maar dan moet je wel echt geloven, of het nou in God, Jahweh, of Allah is.

Ben jij wel eens situaties tegengekomen waarbij de sterke geloofsovertuiging van een cliënt indruk op je heeft gemaakt?

#Vivent