Het drama Jansen

De vraag hoe het mogelijk is geweest dat de neuroloog E.J. ook na zijn vrijwillige uitschrijving uit het BIG-register in het buitenland is blijven werken als arts, beheerst al verschillende dagen het nieuws. Als Raf en Sylvie niet hun scheiding publiek hadden gemaakt, was er ongetwijfeld nog meer over de verslaafde arts in de kranten verschenen. Net zo goed als er plotseling door dit nieuws een Duitse patiënt ‘opstaat’ die door een door E.J. uitgevoerde ruggenprik vier dagen niet heeft kunnen lopen en ook niet kunnen eten. En er volgen er al vlot meer…

Het dieptepunt is wel dat de Inspectie het goed heeft gevonden dat er geen tuchtrechterlijke stappen tegen E.J. zijn ondernomen omdat hij zich vrijwillig heeft uitgeschreven.

Politieke partijen struikelen over elkaar heen om er schande van te spreken. Het zou me niks verbazen als er nog politiek verantwoordelijken het veld  moeten ruimen.

MAAR: in plaats dat we ons nou zo druk maken over wat een in Nederland uitgeschreven arts voor wanvertoning van zijn beroep in het buitenland maakt, kunnen we onze selectieve verontwaardiging beter richten op de wanvertoning in ons eigen landje. De wanvertoning rond de bezuinigingen in de zorg, het afbreken van de wet WMO en de dreigende splitsing tussen verpleging en verzorging door de gemeentes. Daarmee zorg je voor veel meer effect op de kwaliteit van zorg! De heer E.J. zal ongetwijfeld bij leven en welzijn zijn straf niet ontlopen…