Nurse Jackie wordt in Nederland zuster Charlie

We kunnen ons voorbereiden op een nieuwe Nederlandse ziekenhuisserie. Het is een Nederlandse remake van de Amerikaanse TV-serie Nurse Jackie. De AVRO kondigt de serie als volgt aan: “Charlie is een Nederlandse adaptatie van de Amerikaanse serie Nurse Jackie. De AVRO brengt de serie vanaf maart 2013 op Nederland 3. De opnames beginnen volgende maand in ’s Hertogenbosch. Charlie leeft twee verschillende levens. Als verpleegster werkt ze op de spoedeisende hulp in een grootstedelijk ziekenhuis, waar zij het verschil maakt tussen leven en dood. Op de afdeling wordt de no-nonsense en krachtige Charlie door zowel collega als patiënt gerespecteerd, maar ook gevreesd vanwege haar bijtende humor en antiautoritaire houding. In haar andere leven is ze drugsverslaafd. Ze steelt medicijnen uit het ziekenhuis en liegt tegen iedereen om haar geheim te bewaren. Ook tegen haar man en twee dochtertjes. Charlie probeert haar twee levens in balans te houden, maar de opeenstapeling van leugens dreigt al snel uit de hand te lopen…

Gaat het wat worden met zuster Charlie? Verslaat het de eerste Nederlandse ziekenhuisserie Medisch Centrum West? Da’s nog maar de vraag. Boeiend in ieder geval is dat zuster Charlie (gemodelleerd naar haar Amerikaanse evenknie Jackie) niets menselijks vreemd is. Wellicht een prototype van een Kenau, haar op de tanden, wars van baasjes (wordt nog leuk met al die mannen als artsen….), maar ook een verslaving. Kortom, net een echt mens! Ben benieuwd hoe het verhaal vorm gaat krijgen. Er is in ieder geval een goede locatie gevonden in het Groot Zieken Gasthuis in den Bosch, dat sinds de verhuizing naar de nieuwbouw aan de rand van de stad staat te wachten op sloop, hergebruik of …. zuster Charlie.

Life is full of little pricksOnze vakwebsite Nursing heeft zo nog haar bedenkingen. Ben het daar niet echt mee eens.
Heb even gegoogled naar Nurse Jackie. Denk dat de spreuk op het in de SHO webshop aangeboden T-shirt de lading wel dekt: Life is full of little pricks. En de keus van Halina als zuster Charlie is voor mij ‘een schot in de roos’.

De stress ligt aan de chef!

Zie je wel, het is de schuld van de leidinggevenden! Dus: weg ermee, over naar de zelfsturende teams, die alles zelf regelen! Dat was mijn eerste reactie na het lezen van het nieuwsbericht op Nursing.
Natuurlijk ligt de waarheid ergens in het midden, maar het geeft vooral aan hoe kwetsbaar verpleegkundigen en verzorgenden zijn als ze zelf niet de regie in handen hebben tijdens hun werk. Het is niet meer dan logisch dat wij in de zorg zoveel mogelijk de regie in handen pakken. Maak het bespreekbaar binnen je team, kijk hoe je zaken zelf kunt regelen.

Stel je op als betrokken professional, praat met de arts als je het ergens niet mee eens bent. Hou in je achterhoofd dat artsen van alles een beetje weten en dat jij als verpleegkundige/verzorgende de deskundige bent als het om je eigen vakgebied gaat.

JA, en dan de stress als je elkaar binnen een team niet durft aan te spreken op professioneel gedrag. Dat vraagt een heel andere aanpak, waar iki zelf ook nog niet uit ben…

Succes allemaal!

Spaanse verpleegkundigen in Nederland

De kans is groot dat er de komende jaren op steeds meer plekken Spaanse verpleegkundigen worden ingezet om het tekort aan Nederlandse zorgverleners te verminderen. We konden dat in augustus lezen en nu gaat een zorginstelling in mijn regio actief op zoek naar Spaanse collega’s. Onze zuiderburen hebben het goede voorbeeld al gegeven.

Komen die Spaanse verpleegkundigen werken in de cuidados en el hogar (thuiszorg), in een hogar de ancianos (verpleeghuis) of in een Hospital (ziekenhuis)? En is er dan wat mis mee als je door een Spaanse verpleegkundige wordt geholpen? Ik vind van niet. Vooropgesteld natuurlijk dat er een redelijke mate van taalbeheersing is. Daar moeten de potentiële Spaanse zusters en broeders een cursus van drie maanden voor volgen. In de praktijk moet dan worden aangetoond dat ze de Nederlandse taal voldoende beheersen.

Doet me denken aan mijn periode als Nederlandse broeder in een Engels ziekenhuis. Mijn Nederlandse diploma moest eerst vanuit Nederland worden erkend (diploma vertalen, overzicht van het aantal uren dat aan onderwerpen was besteed). Vervolgens kon ik komen werken. GEEN taaltoets, en ik werd ingeschreven als RGN (Registered General Nurse). Ik ging als kinderverpleegkundige werken op een chirurgische afdeling van een regionaal ziekenhuis, en kwam al snel tot de ontdekking dat ik mijn Nederlandse kinderaantekening ook om kon zetten naar een registratie als RSCN (Registered Sick Children Nurse). En toen kwam plotseling wel de taaleis om de hoek kijken. Een medisch specialist moest schriftelijk verklaren dat ik mij goed verstaanbaar kon maken. Gevolg: een orthopeed kwam mij 20 minuten lang doorzagen op het vakgebied van kinderorthopedie. Vervolgens kon ik de registratie aanvragen en kon ik RGN, RSCN achter mijn naam zetten.

Ik hoop dat mijn toekomstige Spaanse collega’s voldoende ruimte krijgen om zich te ontwikkelen tot goede verpleegkundigen in ons Nederlandse zorgsysteem. Want het maakt niet zoveel uit wie de zorg levert, als er maar goede zorg geleverd wordt. Toch?!

Kanker is een kado?!

Jawel, je leest het goed. Er zijn mensen die geloven dat kanker een kado is…. Een van die mensen is een zeker Yvette van Boven, die er een hele website aan heeft gewijd. Op haar website schrijft ze onder meer (en ik citeer letterlijk): “Wanneer het je lukt je ziekte als een kado te zien, zul je gezondheid en geluk gaan aantrekken in plaats van ziekte, teleurstelling en verdriet.”

Op verschillende pagina’s probeert mevrouw van Boven de lezer duidelijk te maken op welke wijze je tot het besef van het kado moet komen.

Ik heb links gevolgd, maar die maken mij niet wijzer. Een door haar geschreven boek is op de  aanbevolen pagina van bol.com niet te vinden. Onduidelijke referenties, taal- en stijlfouten, niet-werkende links. En dan vooral de beweringen die online worden gedebiteerd. Ik vind het schandalig dat deze mevrouw op haar website de duizenden mannen en vrouwen die jaarlijks door kanker worden getroffen, nog even een trap nageeft. ‘Omdat anderen de kanker niet als een kado zien, blijft u er last van hebben’. We praten hier niet eens over iemand die een bepaalde alternatieve therapie aanpraat en daar veel geld voor vraagt. Zoals ik enkele jaren geleden hoorde van een ‘therapeut’ die voor 5000 euro een kistje kon leveren waarin de kanker definitief weggestopt kon worden…. Of de bioresonantietherapie

Mevrouw van Boven heeft het over de invloed van morfogenetische velden. Observaties van mezen voor de Tweede Wereldoorlog, en Japanse apen die aardappelen eerst wasten voordat ze die aten worden aangevoerd als bewijzen van de werking van die velden. Mocht ik het verkeerd begrepen hebben, het zij me vergeven, want het abacadabra waarmee van Boven haar gelijk denkt te kunnen bewijzen, is op zijn zachtst gezegd, wazig en onduidelijk.

Nee, als ik morgen in  mijn  werk mijn clienten ga vertellen: “Je moet je kanker als een kado zien, dan kun je ervan af komen”, dan zal niemand mij snappen. Mijn collega’s zullen zich afvragen wat er met mij mis is, en de kans dat ik door mijn werkgever – terecht! – op non-actief wordt gesteld is vrij groot!

Mevrouw van Boven, stop met het verspreiden van deze misselijkmakende theorieën die weinig mensen snappen, maar veel meer mensen kwetsen!

Ziek ziekenhuis

Enkele weken geleden ruimde ik wat oude mappen op uit mijn opleidingstijd (begin jaren 80 van de vorige eeuw). Mijn oog viel op een tekst met de titel Ziek in een ziekenhuis …. of hoe ziek is een ziekenhuis. Terwijl ik de met een schrijfmachine getikte woorden lees, komt het gevoel van het voorval me weer voor de geest. Tot en met de locatie van de kamer aan het einde van de gang van het paviljoen. De naam van de betrokken patiënten ben ik vergeten. Wel komt het gevoel van onmacht weer naar boven. Onmacht, omdat ik toen als leerling-verpleegkundige niet in staat was om de situatie op een goede manier te veranderen. Onmacht, omdat het woord van de hoofdzuster definitief was. De jaren ervaring spraken voor zich, dacht ze. Onmacht ook omdat de betrokken specialist het presteerde om hem ruim 7 uur te laten wachten op een onderzoek!

Lees hier het verhaal en laat me weten wat je ervan vind.

Nieuwe blogsite van BroederJos

Neef Reinier adviseerde mij WordPress om mijn eigen weblog te lanceren. En aangezien hij er verstand van heeft, luister ik.

Met enige regelmaat schrijf ik hier over mijn professionele leven als verpleegkundige in een Verpleegkundig Thuiszorg Technologie-team (VTT-team), ook wel Medisch Technisch Handelen genoemd.

Daarnaast ben ik actief als vakbondsconsulent van NU91, heb de rol van vice-voorzitter van de ondernemingsraad bij mijn werkgever.

Ik blog al enkele jaren op de website van Nursing en heb nu besloten om op wat meer of minder regelmatige wijze die onderwerpen voor het voetlicht te halen die wellicht minder geschikt zijn voor het format van Nursing.

Stay tuned!